طرحی از یک زندگی...

تو نجاتم دادی تا اسیرم کنی....

پنجشنبه, ۲ آذر ۱۳۹۶، ۰۶:۴۳ ب.ظ
خدایا.....نمینویسم از زیبایی های امروز...دل خستگی های دیروز....
نمینویسم که تو بهتر از هر کسی میدانی....
خدایا...فقط....لطفا...لطفا...لطفا...عاجزانه....من رو...مسیر من رو....حس من رو....مستقل از آدمها قرار بده....
من نه آدمی میخوام که زیادی تحویلم بگیره....نه کسی که له کنه منو زیر پاش.....
من همه چیز رو معمولی و منطقی میخوام.....
من میدونم اون قدر باهوش هستم که کسی نگه خنگی و اونقدری جا داره چیز یاد بگیرم و کمبود علم یا استعداد دارم که کسی نگه تو نابغه ای....
من میدونم اونقدری خوش سلیقه هستم که گاهی تحسین بشم اما اونقدری پرفکت و بی عیب نیستم که کسی بگه تو تکی....
من میدونم اونقدر خوش اخلاق و مهربون و با گذشت هستم که ارزش محبت رو دارم اما میدونم مثل هر آدمی دیگه ضعفای خودمو دارم و یکی رو میخوام که منو بشناسه....بپذیره....
من نه میخوام یه بت پرستیدنی باشم....نه یه موجود ریز و کوچیک.....

لطفا کمک کن ارتباط من با آدما نرمال باشه.....لطفا کمکم کن....
خدایا.....منو به آرامش و ثبات برسون.....من طاقت این نوسان رو ندارم.....

  • الی

نظرات  (۱)

بعضی وقت ها درک شدن توسط دیگران سخته
گاهی سخت
گاهی آسون

امیدواریم همونی بشه که می خواین...:)
پاسخ:
انشالله برا همه خیر پیش بیاد. 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">